Yrkingar í eina øld

Við grøvina hjá Janusi Djurhuus og yngra bróðurinum, Hans Andriasi, vóru røður og upplestur hósdagin 01. mai tá Føroyamálsdeildin heiðraði minnið um Janus Djurhuus, nú 100 ár eru liðin síðani hansara fyrsta yrkingasavn kom út.

Janus Djurhuus heiðraður

Hósdagin 1. mai kl. 12 heiðraði Føroyamálsdeildin minnið um Janus Djurhuus, skald, nú 100 ár eru liðin, síðan fyrsta yrkingasavn hansara, Yrkingar, kom út. Savnið var fyrsta rættiliga yrkingasavn á føroyskum og legði støði undir føroyska yrkingarlist í nýggjari tíð. Hitt føroyska studentafelagið í Keypmannahavn stóð fyri útgávuni.

Bergur Djurhuus Hansen, bókmentafrøðingur, bjóðaði vælkomin við stuttum inngangi um útgávuna í 1914. Síðani greiddi Turið Sigurðardóttir, professari í bókmentum, frá yrkingum Janusar og týdningi teirra.

Studentar á Føroyamálsdeildini lósu upp yrkingar. Heri Joensen las upp yrkingina “Til Próst Hammershaimb”, og Silja Poulsen las upp “Várlátur”. Síðani legði Rakul Skaale blómur á grøvina, og Eyð Berghamar Jacobsen las at enda upp yrkingina “Kanska um hundrað ár”.

Yrkingar kom út í øktari útgávu í 1923, og síðani komu yrkingasøvnini Nýggjar yrkingar (1938), Carmina (1941) og Moriendo (1944). Umframt at geva út søvn við egnum og týddum yrkingum  gav Janus Djurhuus út fleiri týðingar úr forngrikskum, m.a. Verjurøðu Sokratesar  (1931) eftir Platon, og í 1967 kom út týðing hansara av Ilionskvæðnum. Týdningur Janusar fyri føroyskan skaldskap hevur verið ovurstórur.